Image o Macieju Kocie

- Braciszku! - zawołałam radośnie i pobiegłam w stronę mojego kochanego, jedynego i najlepszego brata.
- Elizka! Moja mała Księżniczko! - powiedział, a ja popatrzyłam na niego tak, że gdyby wzrok mógłby zabijać, to on już by leżał w grobie. Cała Polska znienawidziłaby mnie wtedy. No przecież zabiłabym Mistrza Olimpijskiego!
- Kamil, nie mów tak do mnie. - odpowiedziałam oschle, ale na niego nie mogłam się długo gniewać i przytuliłam go mocno. - Gdzie Ewka?
- A tu jestem. - powiedziała i wyskoczyła za moich pleców. Prawie dostałam przez nią zawału. Uśmiechnęła się do mnie promiennie. Oj Kamil znalazł igłę w stogu siana. Żeby mieć taką fajną żonę, to trzeba być szczęściarzem.
- Ewcia. - przytuliłam ją i pocałowałam w policzek. - Nawet nie wiecie jak mama się stęskniła! Od rana robi wasz ulubiony sernik. - powiedziałam, gdy Kamil brał ich bagaże, ale jak to usłyszał, obrócił się i powiedziałam:
- A ty mi, to dopiero teraz mówisz! Sernik... - rozmarzył się.
- Oj ty mój głodomorku. - powiedział Ewa i pocałowała go czule.
- Dobra! Wystarczy tego dobrego. W nocy będziecie świętować. - powiedziałam i wystawiłam język. Razem z Ewką udałyśmy się w stronę samochodu Kamila, bo szanowny pan Stoch musiał pożegnać się z kolegami. Czekałyśmy na niego dłuższą chwili. Zdążyłyśmy sobie wszystko poopowiadać. Miałam właśnie zacząć moją porywającą historię o zaręczynach naszej sąsiadki, gdy mój braciszek wrócił. Nie sam, ale z jego kolegą. Jak mu tam był? Mateusz? Marcin? Nie! Maciek!
- Dziewczyny! Maciek pojedzie z nami, bo jego rodzicom popsuło się auto i nie mają jak po niego przyjechać. - wyrecytował Kamil i uśmiechnął się porozumiewawczo do Macieja.
- Ok. - odpowiedziałyśmy wspólnie z Ewką. Młodszy kolega Kamila usiadł koło mnie. Razem z Ewcią trajkotałyśmy przez całą podróż, a chłopcy siedzieli cicho i co chwilę wymieniali pojedyncze zdania. Gdy tylko dojechaliśmy do domu, powitała nas nasza mama. Nie mogła nawychwalać Kamila, a tata powiedział tylko "Dobra robota synku". No tak, cały ojciec! Słowa nie są mu potrzebne, ale w środku rozpiera go niepohamowana duma. Mamusia bardzo ucieszyła się z obecności młodego Kota. Usiedliśmy w salonie przy dobrej kawie i przepysznym serniku.
- Kamilciu! Oni was tam nie karmili, że tak łapczywie jecie, ten sernik? - zapytała mama.
- Karmili, ale to nie to samo. Ty gotujesz najlepiej. - powiedział, a mama uśmiechnęła się promiennie.
- Kamil ma rację! - podlizał się Maciek. Wieczór spędziliśmy naprawdę w miłej atmosferze. No cóż dopóty, dopóki tata nie upił i Kamila i Maćka. Ewcia szybko zaprowadziła męża do sypialni, mama odprowadziła tatę, a ja? Ja musiałam zrobić coś z Maciejem.
- Elizka... Masz ładne włosy i takie piękne błękitne oczka. - mówił Maciek, co chwilę śmiejąc się po pijacku.
- Oj Maćku, Maćku... - powiedziałam pobłażliwie.
- Ale ja mówię prawdę. - odpowiedział i tupną nogą.
- Nie wątpię.
- Zawsze mi się podobałaś, ale bałem się ci o tym powiedzieć. - rzekną i przystanął na chwilę, a ja pod wpływem emocji, pocałowałam go... To był cudowny pocałunek, chociaż w pewien sposób pijacki, ale oddający wszystkie nasze uczucia... Już wtedy wiedziałam, że coś z tego będzie.
__________________________________________________________________________________
__________________________________________________________________________________
Hej! Nabazgrałam coś o Maćku. No w końcu koniec olimpiady :/ Ale za niedługo MŚ w piłce nożnej. Szkoda, że bez naszych orzełków :( A potem MŚ w siatkówce!!! Coś tak czuję, że to będzie cudowny rok! Jak podobało się opowiadanie?