Image o Marco Reus`ie

 Dziękuje serdecznie za komentarz OLii, oxoxox i pewnej Anonimce :* i zapraszam do czytania! Mam jeszcze jedną prośbę, żebyście pisały, albo pod tym postem propozycje o kim mają być opowiadanie, albo w poście "O kim opowiadania?". Powodem mojej prośby jest brak pomysłów na sportowców, o których mam pisać!

- Mamo! - krzyknęła moja córka, gdy weszła do mojego domu.
- Tak kochanie? - zapytałam.
- Oświadczył mi się! - powiedziała i przytuliła mnie mocno.
- To cudownie. - uśmiechnęłam się. Zrobiłam nam herbatę i usiadłyśmy w salonie. Zawsze marzyłam o takiej chwili, w której moja córka powie mi, że za niedługo zostanie żoną. Moja mała córeczka...
- Mamuś, bo tak się zastanawiałam jak, to było z tobą i tatą? - zapytała po krótkim czasie milczenia.
- Naprawdę chcesz tego słuchać?
- No tak.
- No więc, to było tak...

Gdy miałam 19 lat, rodzice wysłali mnie do wujka do Niemiec. Nie byłam z tego powodu zadowolona. Jak tylko wylądowałam w Dortmundzie, przekonałam się, że los nie sprzyja temu wyjazdowi. Wujek spóźnił się. Musiałam czekać na szanownego wujaszka przed lotniskiem. Jak na moje szczęście, zaczęło padać, a właściwie lać. Stałam tam, przemoczona do suchej nitki i nerwowo tupałam nogą. Gdy wujek się zjawił, szybko wsiadłam do jego auta. Zaczął mnie przepraszać z trudem powstrzymując śmiech.
- Luizka, będziemy musieli pojechać na stadion. - powiedział i uśmiechnął się. Wujek był trenerem dortmundzkich pszczółek. Spojrzałam na niego wrogo, ale cóż miałam do powiedzenia? Pojechaliśmy na SIP. Razem z moim podopiecznym, weszliśmy na murawę.
- Ładnie, to tak się spóźniać trenerze? - zapytał, rozbawiony Błaszczykowski.
- Kuba, Kuba... Grabisz sobie! - odpowiedział wujek, a ja stałam jak ten słup soli i wpatrywałam się w tych wszystkich piłkarzy. Oni też spoglądali na mnie z zaciekawianiem. - To moja siostrzenica Luiza. - przedstawił mnie.
- Cześć. - powiedziałam nieśmiało, a chłopcy podeszli do mnie i zaczęli się ze mną witać. Moją uwagę przykuł młody blondy, o nieziemsko cudownych oczach.

- Wujku! Wychodzę! - krzyknęłam do zaczytanego w gazecie codziennej wujka.
- A gdzie się panienka wybiera? - zapytał i spojrzał na mnie.
- Wychodzę z Mario i Marco. Idziemy do kina.
- Dobrze, ale uważaj na siebie. - wyszłam z domu przed, który już czekali moi przyjaciele. Weszłam do samochodu Marco i wtedy zobaczyłam, że nie ma w nim Mario.
- Marco, a gdzie nasz wariat? - zapytałam.
- Yyyy... nie mógł dzisiaj przyjść, bo... ma spotkanie z menadżerem. - powiedział, ale ja od razu wiedziałam, że kłamie.
- A jego menadżer nie jest teraz na wakacjach w Hiszpanii? - zapytałam podejrzliwa.
- Wrócił już. - stwierdziłam, że nie będę dłużej drążyć tego tematu. Drogę do kina znałam doskonale, a Marco tak i ową nie jechał.
- Marco? Gdzie my jesteśmy? - zapytałam, gdy mój przyjaciel zatrzymał samochód.
- Nad jeziorkiem. Wiesz w kinie nic ciekawego nie leci, a tu jest taki cicho, spokojnie, ładnie i...
- Romantycznie. - dodałam kiedy  zobaczyłam, to mistyczne miejsce.
- Tak miało być... - powiedział nieśmiało.
- Co masz na myśli? - zapytałam i spojrzałam na niego wymownie, a on? Jak zwykle mnie zaskoczył. Pocałował mnie.

-... i właściwie tak, to się zaczęło. - powiedziałam, gdy skończyłam swoją porywającą opowieść.
- Wow, ale tata jest romantyczny. - rozmarzyła się moja córunia.
- Oj córcia, a twój Michael nie jest? - zapytałam i uśmiechnęłam się.
- Jest, jest! Ale chyba nie aż tak!
- Kochanie! Wróciłem! - krzyknął Marco, gdy wrócił z pracy. Razem z córką, poszłyśmy go powitać, a Elizka pochwaliła się swoim pierścionkiem zaręczynowym.   
__________________________________________________________________________________
__________________________________________________________________________________
Hej! Dzisiaj trochę krócej, ale na temat. Opowiadanie jest tak krótkie, również dla tego, że rozdział chciałam wstawić już dzisiaj, bo weekend mam praktycznie zawalony nauką -.- Wczoraj nie umiałam zasnąć, bo moje świnki morskie strasznie rajcowały, to również jest powód krótkości tego opowiadania. Podziękujcie moim nauczycielką i świnką morskim (Legii i Borussii) za tak krótkie opowiadanie!