/Z dedykacją dla Anonimki Oli. Dziękuję za wszystkie komentarze!/
- Mamusiu, pójdziemy na plac zabaw? - zapytała moja malutka księżniczka, jedząc naleśniki.
- Dobrze serduszko, ale najpierw pójdziemy do wujka Marco i cioci Caro. Ok? - zapytałam i pogłaskałam ją po główce i dokończyłyśmy śniadanie. Ubrałam moją kruszynkę i poszłyśmy w stronę domu moich przyjaciół.
- Mamo, a wujcio pogla ze mną w pilke? - zapytała.
- Jak poprosisz, to na pewno zagracie razem. - odpowiedziałam i wzięłam ją na rączki. Zadzwoniłyśmy do drzwi piłkarza i jego dziewczyny i czekałyśmy na otwarcie ich. Drzwi otworzyły się, a w nich zobaczyłam uśmiechniętą twarz Mario, ojca mojej córki. Moja mina w tej chwili mogła wyglądać dość osobliwie.
- Mario! Kto przyszedł? - zapytała Marco i podszedł do drzwi. - Cholera. - przeklną po cichu.
- Marco, my już pójdziemy. - powiedziałam i chciałam już wracać do domu, ale Mario złapał mnie za ramię.
- Chyba musimy porozmawiać. - powiedział i popatrzył na zdezorientowaną Emilkę.
- No dobrze. Marco mógłbyś zająć się Emilią? - zapytałam, a moja córeczka objęła mnie mocno i dała mi buziaka, a po chwili była już na rękach Marco.
- Pójdziemy pograć w nogę? - zapytał małą.
- Tiak wujciu. - powiedziała wesoła. - A kim jest ten pan? - zapytała szeptem, jej ulubionego wujka.
- Mamusia ci potem powie. - odpowiedział i spojrzał na nas wymownie. Weszliśmy z Mario do salonu.
- To moja córka? - zapytał, a chyba bardziej stwierdził.
- Tak, to nasza córka. - odpowiedziałam.
- Ile ma lat? - zadał nowe pytanie.
- Dwa i pół. - odpowiedziałam. - To było wtedy kiedy podpisałeś kontrakt z Bayernem.
- Kiedy się pokłóciliśmy. - skwitował. - Dlaczego mi nie powiedziałaś.
- Twoja kariera nabrała wtedy zawrotnego tępa. Nie chciałam tego niszczyć...
- Każdego dnia tęskniłem, chciałem żebyś była przy mnie. Kocham cię i zawsze kochałem. - odpowiedział, a mi łezka zakręciła się w oku.
- Też cie kocham. - przytulił mnie i pocałował w czoło.
- Czyli co? Jednak miłość zwyciężyła? - zapytał Marco.
- Mamusiu, kto to jest ten pan? Wujcio mówił, ze mi powies. - powiedziała malutka i wskoczyła mi na kolana.
- Ten pan, to twój tatuś. - odpowiedziałam i uśmiechnęłam się do Mario.
- Jesteś moim tatą? - zapytała.
- Tak księżniczko. - odpowiedział, a Emilcia wtuliła się w niego i powiedziała:
- Kocham cie. - znowu zachciało mi się płakać.
No cóż, moje życie zmieniło się o 180 stopni. Zamieszkałyśmy razem z Mario w Monachium. Dwa lata temu wzięliśmy ślub, a rok temu na świat przyszedł nasz synek Olaf. Wreszcie mam rodzinę. Męża, córkę i syna.
_________________________________________________________________________________
_________________________________________________________________________________
Hej! To już trzeci image o Mario. Następny będzie na prośbę innej anonimki o Neymarze, a kolejne myślę, że o Kubie, Piszczku i Reus`ie. Więc będzie się działo! :)
http://za-maly-jest-swiat.blogspot.com/2014/01/17-wypisze-pani-recepty.html zapraszam na kolejny :*
OdpowiedzUsuńOpowiadanie na prawdę wciągające ;) Ollaa
OdpowiedzUsuńŚwieetne.! :D
OdpowiedzUsuńCiekawe co się bd działo
next ;d
GENIALNE TO JEST !
OdpowiedzUsuń